9 februari 1982

 Dag Ma van der Sommen,

Zojuist je brief gekregen. En omdat ik toch bezig ben te schrijven , ga ik maar gewoon door met de volgende brief. Bij de post was ook de brief van de notaris. En ik zal het Frans laten ondertekenen en per omgaande terugsturen. Dat betekent dat het pas vrijdag 12 februari hier weggaat. Maar ik zal het aantekenen, zodat het zeker niet verloren gaat.

Wat zal het rustig geweest zijn. Jouw verjaardag zonder al dat kleine grut. (Ma van der Sommen was 29 januari jarig) Niet dat al die groten nou zo rustig zijn, maar het zal toch wel meer dan de helft uitgemaakt hebben.

Dat je ons zo slecht verstond tijdens het telefoongesprek vinden we maar gek. Jij kwam heel duidelijk door. Marloesje had een plakwerk gemaakt. Dat stuur ik dus met deze brief mee. Ze heeft er erg haar best op gedaan. Over het algemeen zie je nog niet zo duidelijk wat het allemaal moet voorstellen, maar deze is wonderwel goed gelukt.

Bedankt voor het bellen naar de familie Willemsen. Die mensen hier waren bang, dat ze het anders niet voor 5 februari zouden weten. En dat was de uiterste datum om te boeken.

Ja en dan is het hier een drukte van belang. Ik krijg niet eens de kans om de babykamer in te richten. De Belg, die vanaf 20 november hier in huis was, is per 1 februari naar een oppashuis gegaan. Rinus en Marlies zijn nu hier op vakantie en slapen zo nu en dan bij ons. En de week voor 19 februari komen ze hier in huis. Als die weg zijn, komen Sjaak en Suzan, die weer voor een contract deze kant op komen. Die willen dan van hier uit een huis zoeken. En dat kan nog wel wat problemen opleveren. Als het niet lukt moeten ze mijn behandelkamer maar in een logeerkamer veranderen.

Ik werk nu niet meer. Dat is nu echt te vermoeiend. Want mijn bloeddruk lijft gek doen. De dokter heeft me veertien dagen geleden gezegd, dat als ik me nu niet rustig hield, hij me zou laten opnemen. Nu heb ik me dus de laatste veertien dagen heel rustig gehouden en me heel streng aan mijn zoutloze en calorie-arme dieet gehouden. En het resultaat was vanmorgen ged zichtbaar. De bloeddruk was erg gedaald en ik was twee kilo afgevallen. De vroedvrouw was dus erg tevreden. Ik ben benieuwd wat de dokter volgende week zegt. Ik moet nu doorgaan met het zoutarme dieet en een kmkommer-tomaat dag per week. Het valt allemaal wel mee. En je doet het voor een goed doel. De baby groeit goed en ik houd geen vocht vast. Ik begin eigenlijk nu pas een buik te krijgen. Nou ja, dat mag ook wel. Nog acht weken te gaan. Vera, onze hulp, komt de eerste drie maanden elke dag om te helpen, en dat is erg fijn.

Ik krijg nu wat tijd om te naaien: wat nachthemden en nog wat hoeslakentjes voor het babybedje en nog een duster voor in het ziekenhuis. Ik ga hier ook weer op zwangerschapsgym. Die wordt hier erg goed gegeven. Beter als destijds in Voorschoten.

------------------------

Hoi Ma,

Ik (Frans) ga maar verder.

Afgelopen weekend ben ik met het mannenkoor Harmonie op concertreis naar Nieuw Nickerie geweest. Ik moest voor de pianobegeleiding zorgen. We zouden twee concerten geven. Een, vrijdagmiddags voor middelbare scholieren, en een diezelfde avond voor de "fine fleur" van Nickerie.

We zouden 's morgens vroeg voor dag en dauw om half vijf met de bus vertrekken. De bus zou mij oppikken bij de politiepost bij ons in de buurt. In het donker te voet op weg daarheen, terwijl er een fikse regenbui over me heen kwam, stortte ik in een sleuf langs de weg, die de dag tevoren door de LTT ('sLands Telegraaf en Telefoonbedrijf) was gegraven. (al meer dan een week lijkt het, alsof een reuze mol zich een weg door onze buurt graaft: de LTT legt telefoonkabels) Toen ik uit het gat krabbelde bleek ik welliswaar ongedeerd maar wel onder de modder. De bus arriveerde kwart voor vijf.

De koorleden bleken wel uitgeslapen en maakten een leven als een klas op schoolreisje. Tot Henar, vlak bij Nickerie, verliep de reis voorspoedig. Daar moest de Nickerierivier worden overgestoken. De passagiers werden met een korjaal overgezet. De bus gaat alleen op een drijvend platform, voortbewogen door een buitenboordmotortje. De bus moest echter wachten tot door het opkomend tij het water zo hoog was gestegen, dat de bus zonder probleem het platform op kon rijden. Zodoende was het pas half twaalf, toen we bij Cultureel Centrum Nickerie, het CCN aankwamen.

Precies de tijd dat het eerste concert zou beginnen. Het CCN beschikt over een prachtige zaal waar wel 900 mensen in kunnen. Toen we het ronde toneel opkwamen zat de zaal al propvol scholieren. Die jammer genoeg niet zozeer voor de muziek kwamen als wel voor een lollig uurtje zonder school. Dat bleek al meteen na ons eerste lied...

(Marga gaat verder)

Frans zei dat hij nog nooit zo'n puinhoop had meegemaakt. Het koor heeft het programma gewoon wat ingekort. Iedereen liep maar in en uit. De orde viel gewoon niet te handhaven. De uitvoering 's avonds had meer succes.

De volgende dag hebben ze nog een excursie gehad door het rijstdictrict. Aangeboden door het koor van Nickerie. Eten en alles was goed verzorgd. Zondag rond vijf uur was Frans weer thuis. Doodmoe! Het schijnt niet mee te vallen om met een aantal mannen van middelbare leeftijd, die zich gedragen als scholieren, op stap te zijn. Maar het is wel goed voor Frans, want hij ziet voor de rest niet veel anders als de universiteit.

In de stad komt hij nauwelijks. Want de winkels zijn open van half acht 's morgens tot half vijf 's middags. Als Frans om half drie van het werk komt dan is hij moe en gaat hij echt niet in de stad leuren. Nee, die nieuwe winkelsluitingstijden zijn geen succes.

Zo ma, ik heb de brief maar afgeschreven. Dan kan hij dadelijk op de post. Anders blijft hij weer een tijdje liggen. In ieder geval ben je weer op de hoogte van ons doen en laten.

Liefs en groetjes van Marga + Frans = Marloesje +.....