17 mei 1982

 Dag lieve ma!

Na een boze brief aan de van de Bilt's zal ik proberen jou een aardigere brief te schrijven. Vrolijk is anders. De reden van het lange uitblijven van brieven is dat ik ziek ben. Sedert half mei voelde ik me niet al te best. En rond eind mei werd er acute rheuma bij mij geconstateerd en sedert dien lig ik op bed. Absolute bedrust. Iemand, die het huishouden draait, volledig! Eigenlijk behoor je met deze ziekte in het ziekenhuis te liggen. Maar de internist en de huisdokter hebben ruggespraak gepleegd en ik mocht het thuis proberen. Als het niet naar hun genoegen gaat, dan wordt ik alsnog opgenomen. Dit allemaal met het oog op de baby, die nog volledige borstvoeding kreeg. Die is nu helemaal terug gelopen door de zware medicijnen die ik kreeg. Inmiddels lig ik al drie weken plat. En wie weet hoe lang het nog duurt. Sedert 2 a 3 dagen heb ik niet meer zo'n pijn en voel me daardoor ook beter. Ik kan weer zonder pijn op mijn benen staan. En mijn vingers zijn weer beweeglijk.

Ja moe, en dat alles door een verwaarloosde keelontsteking en wat minder weerstand na de bevalling en die operatie. Acute rheuma is een streptococcen infectie, die naar binnen is geslagen, met gevaar voor hart- en nieraandoeningen. Mijn gewrichten waren zowat allemaal aangetast. Maar dat is nu wel een heel stuk minder. Elke week moet ik nu bloed laten prikken en worden hart, nieren en longen gecontroleerd. Zolang er nog sporen in mijn bloed worden gevonden mag ik niet opstaan. Marloesje logeerde al drie weken bij haar vriendinnetje Asha (familie Ribot) Vera kookt, baadt Carola, wast, strijkt, houdt het huis schoon en verwent mij. Zonder haar zouden we niet weten wat te doen. Frans heeft het dubbel zo druk. Hij verzorgt Carola en mij 's middags. Dan gaat hij Marloesje opzoeken bij de Ribots. En in de weekenden brengt ij haar thuis. Ik mis Marloesje wel erg, maar met haar erbij zou het te druk worden. Ik kan haar nu echt niet er bij hebben. Maar als het zo door gaat, zoals het nu gaat, mag ze volgende week misschien weer thuis komen. Onze terugkeer naar Nederland komt dus ook in het onzekere. Dit duurt nog wel enkele maanden, voordat je er bovenop bent. En het eerstkomende jaar hoef ik dus niet aan trimmen of zwemmen te denken. Daar baal ik goed van. Carola trekt zich van dit alles niets aan en groeit als kool. Ze is een erg grote en stevige baby en de meeste mensen vinden dat ze sprekend op Marloes lijkt. Ze krijgt nu flessenvoeding en doet het daarop ook goed. Ze is erg lief en tevreden. Huilt heel weinig. Dus een echte dot.

Zo Ma, je bent weer op de hoogte. En ik bekaf. Liefs en groetjes.

Frans + Marga = Marloes + Carola

P.S. Weet je dat Carola heel veel haar heeft in Frans zijn kleur? En zelfs krulletjes? Ik ben daar erg trots op!!!

PS2 We hebben nu eindelijk een echte straatnaam: Doloresstraat no. Br. 15

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

9 februari 1982

 Dag Ma van der Sommen, Zojuist je brief gekregen. En omdat ik toch bezig ben te schrijven , ga ik maar gewoon door met de volgende brief. Bij de post was ook de brief van de notaris. En ik zal het Frans laten ondertekenen en per omgaande terugsturen. Dat betekent dat het pas vrijdag 12 februari hier weggaat. Maar ik zal het aantekenen, zodat het zeker niet verloren gaat. Wat zal het rustig geweest zijn. Jouw verjaardag zonder al dat kleine grut. (Ma van der Sommen was 29 januari jarig) Niet dat al die groten nou zo rustig zijn, maar het zal toch wel meer dan de helft uitgemaakt hebben. Dat je ons zo slecht verstond tijdens het telefoongesprek vinden we maar gek. Jij kwam heel duidelijk door. Marloesje had een plakwerk gemaakt. Dat stuur ik dus met deze brief mee. Ze heeft er erg haar best op gedaan. Over het algemeen zie je nog niet zo duidelijk wat het allemaal moet voorstellen, maar deze is wonderwel goed gelukt. Bedankt voor het bellen naar de familie Willemsen. Die mensen hier...
Meer lezen

29 augustus 1982

 Dag ma, bijna . . . , maar jouw brief van 2 . . 28 augustus al hier. Het kaartje van Franka was 27 augustus hier. Proficiat met je zoveelste (9e ?) kleinkind! Een flinke boy zeg! Fijn dat alles goed is verlopen. Ik begrijp uit je brief dat ze thuis bevallen is. Frans is ondertussen aan het wandelen met Marloes, Kathleen (die is weer hier vanwege de vakantie) en de honden. Over zijn sollicitatie niets nieuws. Ikzelf doe flink mijn best met opstaan enzovoorts. Maar het gaat met ups en downs. Vandaag weer erg veel last van mijn benen en dan lig ik weer zowat de hele dag op bed. Mijn keel is weer beter. Gelukkig maar. A.s. dinsdag naar de internist. Wat breien betreft ben ik bezig voor Marloes met een trui-jas. Voor Carola heb ik een pakje van dezelfde wol. Het is wel groot. Maar ze moet toch niet te hard groeien anders past het haar niet meer, als we straks weg gaan. Ik heb zelfs voor Marloes al lange broeken op de groei gekocht. Daar was ze helemaal weg van. Die wilde trouwens vanda...
Meer lezen

Paramaribo 21 januari 1983

Dag Ma, Zo, die amandeloperatie is weer achter de rug. Nee, dat was geen pretje. Maar ik voel nu al bijna niets meer. Elke dag gaat het beter en aanstaande maandag moet ik voor de tweede controle terug. Ik was na vier dagen (per vergissing) al weer thuis. De laatste anderhalve week ben ik ongeveer vier kilo afgevallen. En nu ga ik styg door met lijnen. Alle calorieën worden geteld op het moment. Frans en Vera zorgden in de tussentijd voor de kindjes. En er is niemand van de honger omgekomen in de tussentijd. Carooltje was wel blij, toen ik weer thuis kwam. De eerste paar dagen mocht ik niet uit haar buurt gaan, of ze zette het op een brullen. Dat wordt nu gelukkig weer wat minder. De verkoop van onze spullen gaat prima. De koelkast nog en eventueel de piano. 15 februari komen ze hier inpakken wat er nog van over is. Verder ben ik druk bezig met naaien. Drie dikke flanellen pyjama's, voor Marloes jurkjes met lange mouwen, voor mezelf wat overhemden en blouses en voor Frans hebben we...
Meer lezen