4 januari 1983

 Dag Ma, nog even een krabbeltje voor jou en dan kunnen beide brieven met oom Jan van Suzan mee. Eigenlijk zou ik een hele boel willen schrijven. Maar je weet tegenwoordig niet of de post wordt opengemaakt. Al zou het maar voor een steekproef zijn. Vreemd hoor, om zo te moeten leven. Ik heb nog nooit zoveel angst en onzekerheid gezien en meegemaakt als de laatste tijd. Iedereen is het roer kwijt. Er gaan ook ontzettend veel mensen weg. Er zijn er die een vliegticket kopen en verder alles achterlaten en naar het buitenland vertrekken. Veel Nederlanders ook, die met ontwikkelingsgeld betaald werden. Die moeten er voor 1 maart uit. Wie ze daar nou het hardst mee hebben weet ik nog niet zo net.

Maar goed. Wij zijn druk bezig op te breken. De tickets zijn betaald en in huis voor ons vertrek op 18 februari. Frans werkt nog steeds niet en de kans is klein dat hij aan het werk komt voor ons vertrek. Hopelijk blijven ze wel het salaris doorbetalen. We kunnen het anders nog wel uitzingen. Verder wordt ik 10 januari nog even onder het mes genomen. Mijn keelamandelen gaan er dan uit. Drie tot vijf dagen in het ziekenhuis als alles goed gaat. Dat zal voor Frans wel druk worden. Al heeft hij Vera elke dag bij zich. Maar die is re maar tot twaalf uur.

Je schreef iets over de kinderbox van Ria. Als dat zou kunnen is het prima. Voor een bedje hoef je niet te zorgen.Wij brengen het campingbedje mee terug. Dat past in de koffer. En ik heb het pas opnieuw bekleed. Misschien zou je Marieke kunnen bellen om te vragen of zij onze dekens bij jou wil brengen. Ook die van het kinderbedje. De kinderwagen zou ook fijn zijn. Die kan misschien zolang in de schuur. Kijk maar wat kan.

De kindertjes doen het verder prima hier. Al vallen er aardig wat builen de laatste tijd. Gelukkig niets ernstigs. Marloes gaat 6 januari weer naar school. Dan is de vakantie weer voorbij. Ik blij!! Ze heeft een paar dagen Manuela (petekind van Frans) bij zich gehad. Die is nu 7 jaar en ze spelen zo leuk met elkaar. Morgen brengen we haar weer naar huis. Dat zal wel tranen geven. Het bevalt Mela, zoals we haar noemen, prima. Ze sjouwt me wat af met Carola, als die wakker is. Carola wil steeds mensen om zich heen hebben. Dat wordt straks een probleem als we in Groningen wonen, Frans aan het werk is en Marloes naar school. Verder speelt ze nu "Klap maar in je handjes, blij, blij, blij!" en zing daarbij op haar manier. Schattig hoor!! Praten doet ze nog niet. Ze loopt overal langs en niets is veilig voor haar. Haar eerste dans met een vreemde heer heeft ze ook al gehad vandaag. Ze genoot zichtbaar.

Jong geleerd is . . . Vind je ook niet? Oké Ma, groetjes en liefs van Frans + Marga = Marloes + Carola

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

9 februari 1982

 Dag Ma van der Sommen, Zojuist je brief gekregen. En omdat ik toch bezig ben te schrijven , ga ik maar gewoon door met de volgende brief. Bij de post was ook de brief van de notaris. En ik zal het Frans laten ondertekenen en per omgaande terugsturen. Dat betekent dat het pas vrijdag 12 februari hier weggaat. Maar ik zal het aantekenen, zodat het zeker niet verloren gaat. Wat zal het rustig geweest zijn. Jouw verjaardag zonder al dat kleine grut. (Ma van der Sommen was 29 januari jarig) Niet dat al die groten nou zo rustig zijn, maar het zal toch wel meer dan de helft uitgemaakt hebben. Dat je ons zo slecht verstond tijdens het telefoongesprek vinden we maar gek. Jij kwam heel duidelijk door. Marloesje had een plakwerk gemaakt. Dat stuur ik dus met deze brief mee. Ze heeft er erg haar best op gedaan. Over het algemeen zie je nog niet zo duidelijk wat het allemaal moet voorstellen, maar deze is wonderwel goed gelukt. Bedankt voor het bellen naar de familie Willemsen. Die mensen hier...
Meer lezen

29 augustus 1982

 Dag ma, bijna . . . , maar jouw brief van 2 . . 28 augustus al hier. Het kaartje van Franka was 27 augustus hier. Proficiat met je zoveelste (9e ?) kleinkind! Een flinke boy zeg! Fijn dat alles goed is verlopen. Ik begrijp uit je brief dat ze thuis bevallen is. Frans is ondertussen aan het wandelen met Marloes, Kathleen (die is weer hier vanwege de vakantie) en de honden. Over zijn sollicitatie niets nieuws. Ikzelf doe flink mijn best met opstaan enzovoorts. Maar het gaat met ups en downs. Vandaag weer erg veel last van mijn benen en dan lig ik weer zowat de hele dag op bed. Mijn keel is weer beter. Gelukkig maar. A.s. dinsdag naar de internist. Wat breien betreft ben ik bezig voor Marloes met een trui-jas. Voor Carola heb ik een pakje van dezelfde wol. Het is wel groot. Maar ze moet toch niet te hard groeien anders past het haar niet meer, als we straks weg gaan. Ik heb zelfs voor Marloes al lange broeken op de groei gekocht. Daar was ze helemaal weg van. Die wilde trouwens vanda...
Meer lezen

Paramaribo 21 januari 1983

Dag Ma, Zo, die amandeloperatie is weer achter de rug. Nee, dat was geen pretje. Maar ik voel nu al bijna niets meer. Elke dag gaat het beter en aanstaande maandag moet ik voor de tweede controle terug. Ik was na vier dagen (per vergissing) al weer thuis. De laatste anderhalve week ben ik ongeveer vier kilo afgevallen. En nu ga ik styg door met lijnen. Alle calorieën worden geteld op het moment. Frans en Vera zorgden in de tussentijd voor de kindjes. En er is niemand van de honger omgekomen in de tussentijd. Carooltje was wel blij, toen ik weer thuis kwam. De eerste paar dagen mocht ik niet uit haar buurt gaan, of ze zette het op een brullen. Dat wordt nu gelukkig weer wat minder. De verkoop van onze spullen gaat prima. De koelkast nog en eventueel de piano. 15 februari komen ze hier inpakken wat er nog van over is. Verder ben ik druk bezig met naaien. Drie dikke flanellen pyjama's, voor Marloes jurkjes met lange mouwen, voor mezelf wat overhemden en blouses en voor Frans hebben we...
Meer lezen