9 mei 1982

 Dag lieve Ma (van der Sommen),

Een prettige moederdag gewenst. Na een heel weekend proberen te bellen, schrijf ik dus maar een briefje. We hebben ook met de familie van de Bilt gebeld. Daar hadden we 6 minuten genomen en nog is het te kort. Heb je het bevallingsverslag en de de foto's gekregen? Bij ons thuis was het er al, dus de hele familie is op de hoogte. Van jullie hebben we van iedereen al een kaartje gehad, behalve van Carool en Annie. Van Paula en Von zelfs pakjes, die ook prima zijn aangekomen. Ik moet Paula nog schrijven. Ik schrijf me rot op het moment. Maar als ik al die post laat liggen, wordt het zo'n berg, dat ik er helemaal niet meer door kom. Dat doe ik dus 's avonds tijdens het TV-kijken. Van handwerken komt dus niet zoveel op het moment. Oja, dat groene wandkleed, dat ik bij jou thuis heb opgezet is ondertussen ook al een tijdje af. En is mijn successtuk. Ik ben er ook zelf erg tevreden over. Morgen begin ik wat jurkjes te naaien voor Marloes. Want die groeit overal uit. En door die bedliggerij en de bevalling kwam het er maar niet van. Maar nu moet ik wel.

Voorlopig komt Vera nog elke dag, en dat is wel prettig. Want voor ik 's morgens Marloes naar school heb, Carola gebaad en gevoed en zelf gegeten, dan is er al een groot gedeelte van de ochtend weg. Ook de ochtenden in het ziekenhuis (voor controle) zijn weg. Lekker in de stad rondlummelen is er op dit moment niet bij. De dokter is redelijk tevreden over hoe de wond is genezen. Het slijmvlies is nog niet helemaal dicht. Over 14 dagen moet ik weer terug. Verder voel ik me eigenlijk best goed. Nog wat zweverig. Maar dat komt volgens de dokter door de narcose. Extra vitamine E en D zouden moeten helpen. Maar ik zou er nog wel enkele maanden last van kunnen hebben, zei hij. Goed ik geef de pen nu aan Frans.

Hoi, waar was je afgelopen zaterdag en zondag? Weer op reep? Het is bij jullie nog steeds koud begrijp ik. Hier is het alleen nat. Marga had dus geen zin meer om te schrijven, want Dallas begint. Carola is alweer een maand oud en groeit als de bekende kool. Als ze op haar buik ligt begint ze al aardig haar hoofdje op te richten en rond te kijken. Maar een echt lachje kan er nog niet af. Ze begint al wel van alles vast te pakken: Marga's haar, mijn baard. Marloes doet het trouwens ook prima. We zijn gister samen naar de stad geweest om samen moederdagcadeautjes te kopen. Ze had wel twee moederdaggedichtjes geleerd. En de hele week had ze onder haar kussen een rekening verborgen als "verrassing" voor Moeder.

Groeten van Marga, Frans, Marloes en Carola

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

9 februari 1982

 Dag Ma van der Sommen, Zojuist je brief gekregen. En omdat ik toch bezig ben te schrijven , ga ik maar gewoon door met de volgende brief. Bij de post was ook de brief van de notaris. En ik zal het Frans laten ondertekenen en per omgaande terugsturen. Dat betekent dat het pas vrijdag 12 februari hier weggaat. Maar ik zal het aantekenen, zodat het zeker niet verloren gaat. Wat zal het rustig geweest zijn. Jouw verjaardag zonder al dat kleine grut. (Ma van der Sommen was 29 januari jarig) Niet dat al die groten nou zo rustig zijn, maar het zal toch wel meer dan de helft uitgemaakt hebben. Dat je ons zo slecht verstond tijdens het telefoongesprek vinden we maar gek. Jij kwam heel duidelijk door. Marloesje had een plakwerk gemaakt. Dat stuur ik dus met deze brief mee. Ze heeft er erg haar best op gedaan. Over het algemeen zie je nog niet zo duidelijk wat het allemaal moet voorstellen, maar deze is wonderwel goed gelukt. Bedankt voor het bellen naar de familie Willemsen. Die mensen hier...
Meer lezen

29 augustus 1982

 Dag ma, bijna . . . , maar jouw brief van 2 . . 28 augustus al hier. Het kaartje van Franka was 27 augustus hier. Proficiat met je zoveelste (9e ?) kleinkind! Een flinke boy zeg! Fijn dat alles goed is verlopen. Ik begrijp uit je brief dat ze thuis bevallen is. Frans is ondertussen aan het wandelen met Marloes, Kathleen (die is weer hier vanwege de vakantie) en de honden. Over zijn sollicitatie niets nieuws. Ikzelf doe flink mijn best met opstaan enzovoorts. Maar het gaat met ups en downs. Vandaag weer erg veel last van mijn benen en dan lig ik weer zowat de hele dag op bed. Mijn keel is weer beter. Gelukkig maar. A.s. dinsdag naar de internist. Wat breien betreft ben ik bezig voor Marloes met een trui-jas. Voor Carola heb ik een pakje van dezelfde wol. Het is wel groot. Maar ze moet toch niet te hard groeien anders past het haar niet meer, als we straks weg gaan. Ik heb zelfs voor Marloes al lange broeken op de groei gekocht. Daar was ze helemaal weg van. Die wilde trouwens vanda...
Meer lezen

Paramaribo 21 januari 1983

Dag Ma, Zo, die amandeloperatie is weer achter de rug. Nee, dat was geen pretje. Maar ik voel nu al bijna niets meer. Elke dag gaat het beter en aanstaande maandag moet ik voor de tweede controle terug. Ik was na vier dagen (per vergissing) al weer thuis. De laatste anderhalve week ben ik ongeveer vier kilo afgevallen. En nu ga ik styg door met lijnen. Alle calorieën worden geteld op het moment. Frans en Vera zorgden in de tussentijd voor de kindjes. En er is niemand van de honger omgekomen in de tussentijd. Carooltje was wel blij, toen ik weer thuis kwam. De eerste paar dagen mocht ik niet uit haar buurt gaan, of ze zette het op een brullen. Dat wordt nu gelukkig weer wat minder. De verkoop van onze spullen gaat prima. De koelkast nog en eventueel de piano. 15 februari komen ze hier inpakken wat er nog van over is. Verder ben ik druk bezig met naaien. Drie dikke flanellen pyjama's, voor Marloes jurkjes met lange mouwen, voor mezelf wat overhemden en blouses en voor Frans hebben we...
Meer lezen